Τα επιστημονικά οφέλη του co-sleeping και η πιο πρακτική λύση του BabyBay!

Dr Bill SearsΊσως ο γνωστότερος Αμερικάνος παιδίατρος της εποχής μας, ο Dr. William Sears (μαζί με τους τρείς γιούς του, παιδίατροι και αυτοί, και τη σύζυγο του “επαγγελματία μητέρα” όπως αρέσκεται να αυτοαποκαλείται) έχει εμπνεύσει εκατομμύρια γονείς να ακολουθήσουν μια προσέγγιση στο μεγάλωμα των παιδιιών τους γνωστή ώς attachment parenting

Πρόκειται για μια θεωρία που πρωτοαναφέρθηκε στο best seller βιβλίο του “The Baby Book” και που βασισμένη στις τρείς κύριες πρακτικές, αυτής του παρατεταμένου θηλασμού, του babywearing (το να φέρουμε τα παιδιά μας για αρκετά μεγάλα διαστήματα πάνω μας με τη βοήθεια μάρσιππων) και του co-sleeping ήρθε να ανατρέψει τον τρόπο που μέχρι τότε ήταν ο καθιερωμένος για την ανατροφή των παιδιών στο δυτικό κόσμο, αυτόν της πιο αποστασιοποιημένης στάσης των γονιών απέναντι στα παιδιά τους, της αυστηρής εκπαίδευσης τους στις συνήθειες τους και της  προάσπισης των αναγκών πρωτίστως των γονιών, έναντι αυτών των παιδιών τους, για να μην “κακομάθουν”.

Μέχρι σήμερα δεν είναι λίγοι εκείνοι που έχουν χαρακτηρίσει τον Dr. Sears “υπερβολικό” στην αντίληψη του περί υγιούς προσκόλλησης γονιών και παιδιών (κυρίως της μητέρας με τα παιδιά της), εώς και “επικίνδυνο” καθώς κατ’ η αυτούς θεωρία του attachment parenting οδηγεί ένα παιδί να μην προετοιμάζεται κατάλληλα ώστε να είναι ανθεκτικό στις ματαιώσεις, στις απογοητεύσεις και στις αντιξοότητες της ζωής. Εν τούτοις, οι έρευνες που συνεχώς διεξάγονται γύρω από τα θέματα που πραγματεύεται το attachment parenting δείχνουν να δικαιώνουν τον ίδιο και όσους (ολοένα και περισσότερους) ασπάζονται την προσέγγιση αυτή.

Και εμείς εδώ στο Sunny Side υποστηρίζουμε το κίνημα αυτό, προσφέροντας στους γονείς, εκτός από προϊόντα που προωθούν την υγιή και ασφαλή προσκόλληση και το δέσιμο των γονιών με τα παιδιά τους, ιδέες και συμβουλές για το πως να τα αναθρέψουν με τις αρχές αυτές, ακόμη και από τη στιγμή της σύλληψης.

co-sleeping-perksΣτη συγκεκριμένη ανάρτηση θα αναφέρθούμε σε μια από τις τρείς βασικές αρχές του AP (Attachment Parenting) (τα 3B, Breastfeeding, Babywearing, Bedding Close to Baby) το γνωστό ως Co-Sleeping και τον πιο αποτελεσματικό τρόπο να το πετύχει μια οικογένεια αυτό με το μωρό της, τη μέθοδο του co-bedding

Χαθήκατε στη μετάφραση;; Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, λοιπόν.

Το co-sleeping χρησιμοποιειται διεθνώς ως όρος για να εννοήσει τον από κοινού ύπνο των γονιών με τα βρέφη η/και τα παιδιά τους, στο ίδιο δωμάτιο. Αν και στο σύγχρονο δυτικό κόσμο δεν συνηθιζόταν μέχρι πολύ πρόσφατα (καίτοι μέχρι και το 19ο αιώνα ήταν η ισχύουσα πρακτική, και λόγω έλλειψης άλλων επιλογών), εν τούτοις στην υπόλοιπη ανθρωπότητα το να κοιμούνται οι γονείς στον ίδιο χώρο με τα παιδιά τους αποτελεί τη πλέον διαδεδομένη πρακτική.

Το co-bedding ή bed-sharing προχωράει τη πρακτική αυτή ένα βήμα παραπέρα, αφού τα βρέφη/παιδιά δεν κοιμούνται απλώς στο ίδιο δωμάτιο με τους γονείς τους, αλλά και στο ίδιο κρεββάτι με εκείνους. Σε μια έρευνα που διεξήχθη στην Ινδία το 2006 σε παιδιά 3-10 ετών διαπιστώθηκε πως το 93% αυτών μοιράζονταν το ίδιο κρεββάτι με τους γονείς τους. Ταυτόχρονα κατά τον Dr. Searsοι κοινωνίες που παραδοσιακά εξασκούν το ασφαλές co-sleeping, όπως οι Ινδοί και οι υπολοιπο Ασιάτες χαίρουν των χαμηλότερων ποσοστών SIDS (Σύνδρομο Αιφνίδιου Θανάτου) στα βρέφη.

Η επαληθευμένη και αδιάκοπη έρευνα του Dr. James McKennaτου πρωτοπόρου στην έρευνα του ύπνου των βρεφών, δείχνει ότι οι μητέρες και τα βρέφη που κοιμούνται σε κοντινή απόσταση (ακόμη και στο ίδιο κρεββάτι), απολαμβάνουν πιο ασφαλείς συνήθειες ύπνου, καθώς οι πρώτες έχουν πιο αυξημένη αντίληψη της παρουσίας του βρέφους, από ότι αν κοιμόντουσαν ακόμη και στο ίδιο δωμάτιο. Από την άλλη τα βρέφη βρίσκονται σε μια “προστατευτική εγρήγορση”, μια κατάσταση ύπνου που τους επιτρέπει να ξυπνούν πιο εύκολα, αν αισθάνονται ότι η υγεία τους είναι σε κίνδυνο (όπως όταν έχουν κάποια δυσκολία στην αναπνοή), εξασφαλίζοντας έτσι ασφαλέστερες συνθήκες και κατεβάζοντας τις πιθανότητες για SIDS στο μηδέν.

Το μοίρασμα του κρεββατιού διαυκολύνει και προάγει το θηλασμό, βοηθά τα βρέφη να έχουν πιο σταθερή θερμοκρασία, πιο κανονικούς καρδιακούς παλμούς, και λιγότερες παύσεις στην αναποή τους από τα παιδιά που κοιμούνται μακριά από τη μητέρα τους.

Οι έρευνες δείχνουν επίσης ότι τα βρέφη που κοιμούνται με τους γονείς τους κλαίνε λιγότερο μέσα στη νύχτα και ως εκ τούου εκκρίνουν πολύ λιγότερη αδρεναλίνη, που μπορει να οδηγήσει σε χρόνιο άγχος ύπνου και άλλες χρόνιες παθήσεις ακόμη και κατά την ενήλικη ζωή.

Είναι όμως απόλυτα κατανοητό οι γονείς να μη μπορούν να χαρούν το ύπνο τους τόσο άνετα όταν ένα βρέφος βρίσκεται μαζί τους στο κρεββάτι. Και είναι σαφώς προτιμότερο να υπάρχει ένας επιπλέον χώρος για το βρέφος εφαπτόμενος στο κρεββάτι, ιδανικά ανοιχτός προς τη πλευρά της μητέρας.

cosleeping

Αυτό εξάλλου προτείνουν και οι Sears. Ένα λίκνο που να προσφέρει τόσο στο μωρό, όσο και στη μητέρα την εγγύτητα που και οι δύο χρειάζονται για να αισθάνονται ασφάλεια ο ένας για τον άλλο, αλλά ταυτόχρονα και ο κάθε ένας να απολαμβάνει το δικό του προσωπικό χώρο.

Και εδώ έρχεται η μοναδική καινοτομία του Babybay!

BabyBay-Original-WhiteCP1Το πατενταρισμένο Babybay στερεώνεται με λίγες απλές κινήσεις σε όλα τα κρεβάτια, έτσι ώστε το μωρό να κοιμάται πάντα πολύ κοντά στην μαμά και τον μπαμπά, προσφέροντας ξεκούραστες νύχτες σε όλη την οικογένεια.

Χάρις στη καινοτομία του Babybay το μωρό κοιμάται ακριβώς δίπλα σας, χωρίς τίποτα να μπαίνει ανάμεσα σας, για άμεση και συνεχή επαφή, αλλά και χωρίς να σας ενοχλεί ή να πιάνει χώρο!

Έτσι χωρίς να σηκωθείτε ή να περπατήσετε, μπορείτε να το θηλάσετε ή να το πάρετε αγκαλιά για να το ηρεμήσετε.

Τώρα πια όσοι σκοπεύετε να φέρετε στο κόσμο το πρώτο, ή το επόμενο παιδί σας γνωρίζετε πως το ασφαλές co-bedding προσφέρει την μακροχρόνια συναισθηματική υγεία που όλοι οι γονείς επιθυμούν για τα παιδιά τους.

Τώρα πια γνωρίζετε πως τα βρέφη που κοιμούνται μαζί με τους γονείς τους μεγαλώνουν με μεγαλύτερη αυτοεκτίμηση, λιγότερο άγχος, γίνονται πιο ανεξάρτητοι (και νωρίτερα), είναι εξοιικειωμένοι με τη τρυφερότητα και έχουν λιγότερα ψυχιατρικά προβλήματα στο μέλλον.

Τώρα πια ξέρετε και πως να το απολαύσετε με τη μεγαλύτερη άνεση!

Καλό Co-Bedding, λοιπόν με τη βοήθεια του BabyBay!!

CHRISANTHOPOULOU_FRONTΥ.Γ1: Ένα πολύτιμο βιβλίο για τον ύπνο των βρεφών και των παιδιών έχει γράψει η συγγραφέας και μαμά Κατερίνα Χρυσανθοπούλου, με τίτλο “Τα Μωρά Είναι Άνθρωποι της Νύχτας”. Μέχρι στιγμής το βιβλίο το έχουν αγκαλιάσει μια μεγάλη κοινότητα παιδιάτρων, παιδοψυχολόγων, και άλλων ειδικών στις κοινωνικές επιστήμες και στη περιγεννητική υγεία. Με χαρά το φιλοξενούμε και εμείς μαζί με μια σειρά πολλών προσεκτικά επιλεγμένων βιβλίων για γονείς στο Sunny Side.

Υ.Γ2: Περισσότερες πληροφορίες για το co-sleeping μπορείτε να βρείτε και στη σελίδα του γνωστού Έλληνα παιδιάτρου Στέλιου Παπαβέντση εδώ

Υ.Γ3: Και μια δική μας παλιότερη ανάρτηση από το προσωπικό μας blog

Πηγές άρθρου:

Dr. Sears Addresses Recent Co-Sleeping Concern

Scientific Benefits of Co-Sleeping

Η δύναμη της αγκαλιάς

Έχεις παρατηρήσει στο Σύνταγμα, ή σε άλλα κεντρικά μέρη ανά τον κόσμο ότι υπάρχουν άτομα που αγκαλιάζουν αγνώστους; Είναι το φαινόμενο Free Hugs, δωρεάν αγκαλιές.

H Virginia Satir, αυθεντία στην οικογενειακή συμβουλευτική είπε ότι ο άνθρωπος χρειάζεται 4 αγκαλιές για να επιβιώσει, 8 αγκαλιές για να συντηρηθεί και 12 αγκαλιές για ανάπτυξη. Την ημέρα. Απίστευτο έτσι; Σε μια εποχή όπου η απομόνωση κυριαρχεί, πόσο αγκαλιάζουμε;
Η επαφή άλλου ανθρώπου με το δέρμα μας είναι απαραίτητη για την πνευματική και σωματική υγεία. Σύμφωνα με έρευνα που διεξήγαγε το πανεπιστήμιο του Αρκάνσας η αγκαλιά αυξάνει την αιμογλοβύνη στο αίμα μας, δημιουργεί ευεξία και μας βοηθά να ξεπερνάμε τους φόβους μας. Άλλες ευεργετικές ικανότητες της αγκαλιάς είναι ότι μας χαλαρώνει, απομακρύνει την ένταση και μας βοηθά να κοιμηθούμε καλύτερα.
Μέσω της αγκαλιάς υποστηριζόμαστε στο να αντιλαμβανόμαστε και να αισθανόμαστε τα συναισθήματά μας και νιώθουμε ότι ανήκουμε κάπου. Είναι ασφαλέστερη επιλογή από το αλκοόλ, το τσιγάρο και τα ναρκωτικά και δεν χρειάζεται προετοιμασία, ούτε ειδικά εργαλεία.Σε κάποιες περιπτώσεις η αγκαλιά σώζει ζωές. Τον Σεπτέμβριο του 2010 η είδηση έκανε τον γύρο του κόσμου: μητέρα και πατέρας επανέφεραν στην ζωή το νεογέννητο μωρό τους. Το μωρό είχε διαγνωστεί κλινικά νεκρό, οι γιατροί προσπαθούσαν 20 λεπτά να το επαναφέρουν στην ζωή. Οι γονείς το πήραν αγκαλιά και του έλεγαν πόσο το αγαπάνε και πόσο όμορφα πράγματα θα έκαναν μαζί στο μέλλον. Για δύο ώρες. Το σώμα των γονιών λειτούργησε σαν θερμοκοιτίδα, το νεογέννητο επανήλθε στην ζωή. Το γεγονός ανέτρεψε τα ιατρικά δεδομένα. Ο έξι μηνών Αυστραλός Jamie θεωρείται σήμερα μωρό θαύμα!

Μια άλλη διάσημη αγκαλιά είναι αυτή που έδωσε η Brielle στην δίδυμη αδερφή της Kyrie στην Μασαχουσέτη της Αμερικής το 1995. Τα δίδυμα, και ιδιαίτερα η Kyrie, ήταν πολύ αδύναμη, γεννήθηκαν σχεδόν ένα κιλό. Η Kyrie δεν μπορούσε να ηρεμήσει, έκλαιγε συνέχεια. Μια νοσοκόμα, παραβιάζοντας το πρωτόκολλο, έβαλε τα δύο βρέφη στην ίδια θερμοκοιτίδα. Η Brielle αγκάλιασε την αδερφή της. Αμέσως οι σφυγμοί της Kyrie επανήλθαν στα κανονικά επίπεδα και σταμάτησε να κλαίει. Σε μερικές μέρες η υγεία της επανήλθε. Η φωτογραφία, γνωστή ως Rescuing Hug (η αγκαλιά που έσωσε την ζωή της), θεωρείται από τις πιο συγκινητικές ανά τον κόσμο.

Ναι, η αγκαλιά κάνει καλό. Πώς θα μπορούσες όμως να την κάνεις μέρος της καθημερινότητάς σου; Το πρώτο βήμα είναι να ενημερώσεις τους φίλους, οικογένεια και συναδέλφους για τις ευεργετικές ικανότητες της αγκαλιάς. Μετά απλά το ζητάς: να σε αγκαλιάσω; Καλό είναι να αγκαλιάζεις με τέτοιον τρόπο ώστε το αριστερό μάγουλο να ακουμπάει το αριστερό μάγουλο του αλλού. Έτσι ακουμπάει η καρδιά σου με την καρδιά του. Δεν υπάρχει λόγος να σφίγγεις πολύ τον άλλον. Πάρε δυο βαθιές ανάσες την ώρα της αγκαλιάς, εκμεταλλεύσου την σιωπή και αφέσου στο να πάρεις και να δώσεις θετική ενέργεια. Μετά απλά χαλάρωσε και κοίταξε τον άλλον/η στα μάτια.

Τέλος, απόλαυσε το συναίσθημα. Καλές αγκαλιές!

Jill Δούκα
Coach, Εισηγήτρια, Συγγραφέας
Ιδρύτρια Uniqueness Development Group 

Πηγή: www.in2life.gr

Συμπληρωματικό σημείωμα (δικό μου):
Η αγκαλιά είναι από τις χαρακτηριστικότερες μορφές δεσμού με τα παιδιά μας, με τους ανθρώπους. Αν την έχουμε δεχτεί απλόχερα, τότε πιθανότατα να μπορούμε και να συνεχίσουμε να τη δεχόμαστε και φυσικά και να τη προσφέρουμε με την ίδια άνεση και ευκολία.
Δυστυχώς οι αναχρονιστικές, δοξασίες με τις οποίες μεγαλώσαμε εμείς και αρκετές γενιές πριν από εμάς, δε μας επέτρεψαν να τραφούμε όσο χρειαζόμασταν από αυτή τη τόσο ζωτικής σημασίας πράξη.

Η Γιρίνα Πρέκοπ είναι μια ευρέως γνωστή ψυχοθεραπεύτρια, κατά κόσμον η μητέρα της “Θεραπευτικής Αγκαλιάς Αγάπης” και συγγραφέας πολλών βιβλίων όπως “Τα Πρωτότοκα”, “Κοιμήσου Αγελούδι μου” και άλλων.

Προσωπικά ήρθα σε επαφή με τη θεραπευτική αυτή μέθοδο μέσω της Σοφίας Τσουμάκη σε αυτή τη συνάντηση, που μου αποκάλυψε πολύ σημαντικά πράγματα και την ευχαριστώ για αυτό.

Αν ακόμη δυσκολεύεσαι να απολαύσεις την αγκαλιά, ως δότης, αλλά και ως δέκτης, και ταυτόχρονα αναγνωρίζεις τη σημασία της αγκαλιάς, για εσένα και τα παιδιά σου, ίσως αυτή η θεραπεία σε βοηθήσει.
Με μια αναζήτηση στο internet, μπορείς να βρεις αρκετές πηγές και θεραπευτικά κέντρα, που να την υποστηρίζουν.
Και να είσαι σίγουρος, ότι με αυτή τη θεραπεία, θα κλείσεις και πολλές άλλες πληγές της ζωής σου!

Happy Hugging!

 

Εκπαίδευση των Βρεφών στον Ύπνο

Από το άρθρο του Παιδιάτρου Στέλιου Παπαβέντση, που αναδημοσιεύω εδώ, κρατώ μια πολύ σημαντική παράγραφο:”Η “ευεξία” του γονιού δεν έχει να κάνει τόσο με τον ανεμπόδιστο ύπνο όσο με την ευτυχία που του φέρνουν τα παιδιά του, με όλο το πακέτο δύσκολης φροντίδας και “ταλαιπωρίας”. Το “απαραίτητο οκτάωρο ευεξίας” δεν ανήκει στον κόσμο τούτο…”Είναι καλό να το έχουμε ως αρχή, στο πίσω μέρος του μυαλού μας. Είναι από όλα όσα έχω ακούσει, από εμπειρίες και βιώματα γονιών, ειδικών, και από μια μεγάλη ποικιλία πεποιθήσεων, η μόνη αλήθεια…
Με αυτό σαν σημείο εκκίνησης, από ‘κει και πέρα, θέτει ο κάθε γονιός τα – πάντα σεβαστά –  όρια της ανοχής, και αντοχής του, και με βάση αυτά, αρχίζει να ερευνά τις εναλλακτικές που του προσφέρονται για τη διασφάλισή τους.
Για εμένα είναι πλέον έτσι τοποθετημένο στο κεφάλι μου.
Το λέω, γιατί είναι πολύ σημαντικό, για τη ψυχολογία μας, να ξεκινούμε με την υπόθεση αυτή, που στο κάτω κάτω είναι και ρεαλιστική, αντί του “κάνω υπομονή για κάποιους μήνες, μέχρι να περάσει η μπόρα”.
Εκεί για μένα κρύβονται μεγάλες παγίδες απογοήτευσης, θυμού, και πολλών άλλων αρνητικών συναισθημάτων, τα οποία ανεξάρτητα του ποιοι είμαστε και τί κουβαλάμε ως πεποιθήσεις, θωρακήσεις και τραύματα, σε ανθρώπινο επίπεδο, είναι αρκετές να φέρουν ανισοροπίες.

“Η αλήθεια είναι ότι η “εκπαίδευση” των βρεφών στον ύπνο χωρίς διακοπές είναι πολύ αμφιλεγόμενο ζήτημα από επιστημονικής άποψης. Η μόνη μέχρις στιγμής επιστημονικά τεκμηριωμένη γνώση για το θέμα είναι ότι ο νυχτερινός θηλασμός και το co-sleeping ενισχύουν τη διάρκεια του θηλασμού για τον επιστημονικά τεκμηριωμένο θεμιτό στόχο, που είναι για τουλάχιστον δύο χρόνια.
Ως προς τις “διάφορες μεθόδους” εκπαίδευσης ενός βρέφους στο μοναχικό ύπνο και τα “διάφορα βιβλία” που συχνά αναφέρουν πολλοί, είναι όλα το ίδιο, μόνο σε προσοδοφόρες για τους συγγραφείς τους παραλλαγές, και έχουν ως κοινή συνισταμένη το εξής: “Ελεγχόμενο κλάμα”.
Ανησυχία υπάρχει στην επιστημονική κοινότητα διεθνώς – και όχι μόνο στους “μαλακούς” γονείς που δε μπορούν να το εφαρμόσουν – για τους κινδύνους του “ελεγχόμενου κλάματος” στην ψυχούλα των βρεφών, αλλά και για το αμφιλεγόμενο έτσι κι αλλιώς μακροπρόθεσμο αποτέλεσμά του: Μωρά που “εκπαιδεύονται” στον μοναχικό ύπνο πρώιμα μπορεί αργότερα, μετά τα 2-3 πρώτα χρόνια της ζωής, να παλινδρομούν, να ξυπνούν, να εμφανίζουν διαταραχές ύπνου, φοβίες κλπ.
Είναι σημαντικό να ενημερώνουμε τους γονείς ότι, από την ώρα που κάνουν ένα παιδί, δεν πρέπει να περιμένουν επιστροφή στην πρότερη “ευεξία” του συνεχόμενου, οκτάωρου ύπνου σχεδόν ποτέ, τουλάχιστον για τα χρόνια της προσχολικής ηλικίας.
Αν δεν είναι ο νυχτερινός θηλασμός, μπορεί να ξυπνούν τη νύχτα για να δώσουν αγκαλιά, ξένο γάλα, νερό στο μικρό τους, για να το σκεπάσουν, για να αλλάξουν πάνα ή αργότερα να το πάνε στην τουαλέτα, για να το παρηγορήσουν από το συνάχι, για να το κοιμήσουν αγκαλιά ώστε να ηρεμήσει ο βήχας του, γιατί πονάνε τα δοντάκια του, είδε εφιάλτη, γιατί απλά θέλουν να ακούν την ανάσα του μωρού τους ενόσω κοιμάται ή απλά γιατί περνάνε και τα δικά τους χρόνια και ο ύπνος τους χειροτερεύει.
Η “ευεξία” του γονιού δεν έχει να κάνει τόσο με τον ανεμπόδιστο ύπνο όσο με την ευτυχία που του φέρνουν τα παιδιά του, με όλο το πακέτο δύσκολης φροντίδας και “ταλαιπωρίας”. Το “απαραίτητο οκτάωρο ευεξίας” δεν ανήκει στον κόσμο τούτο…
Είναι εκπληκτικό το γεγονός ότι πολλές ιδέες, πρακτικές και αντιλήψεις σχετικά με τα μωρά μας δεν έχουν καμία επιστημονική βάση αλλά είναι κατάλοιπα μιας κουλτούρας του παρελθόντος, συμπεριλαμβανομένης της κουλτούρας του μπιμπερό. Έως ένα βαθμό είναι αναμενόμενο γιατί πάντα η καινούργιες επιστημονικές γνώσεις αργούν να γίνουν αποδεκτές και με κόπο αλλάζουν τις παγιωμένες κοινωνικές αντιλήψεις. Είναι επίσης εκπληκτικό το γεγονός ότι εάν μια πρακτική, όσο αντιεπιστημονική και να είναι, είναι ευρέως διαδεδομένη και αποδεκτή, δεν ζητούμε αποδείξεις για αυτήν αλλά ζητούμε αποδείξεις από αυτούς που την αμφισβητούν. Για σκεφτείτε: κάποιος σας λέει ότι μπορεί να πάει στο φεγγάρι και να έρθει σε μια μέρα, χωρίς κανένα πρόβλημα. Λογικό δεν είναι να απαιτήσετε που στηρίζει τα λεγόμενά του; Εάν όμως αυτός έχει καταφέρει να πείσει όλον τον κόσμο, τότε δεν τον αμφισβητούμε, αλλά ζητάμε αποδείξεις από εκείνον που τον αμφισβητεί. Εάν σας πουν ότι το μωρό σας πρέπει να πάρει ένα φάρμακο για το οποίο δεν έχει γίνει καμία έρευνα και δεν έχει φύλλο οδηγιών, θα το δίνατε; Κι όμως, το ελεγχόμενο κλάμα στη βρεφική ηλικία είναι μια παρέμβαση, όπως η χορήγηση φαρμάκου, πιθανά πολύ μεγαλύτερης σημασίας, χωρίς καμία επιστημονική στήριξη. Και αντί να ζητήσουμε φύλλο οδηγιών και επιστημονικές μελέτες που να υποστηρίζουν την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια αυτής της παρέμβασης, ζητούμε από αυτούς που την αμφισβητούν να μας αποδείξουν ότι βλάπτει και δεν είναι αποτελεσματική. Αυτός που προτείνει κάτι χρειάζεται αποδείξεις, όχι εκείνος που δεν δέχεται την πρόταση. Και βέβαια αποδείξεις όχι μόνο στο στενό πλαίσιο εάν το μωρό θα κοιμηθεί περισσότερο κατά τις επόμενες εβδομάδες, αλλά και για επίπεδα άγχους, ορμόνες άγχους, μακροπρόθεσμες συνέπειες στον ύπνο μέχρι την ενήλικο ζωή, τυχόν συσχέτιση απώτερα με φοβίες, νευρώσεις κλπ. Μόνον τότε έχει δικαίωμα κάποιος να υποστηρίξει μια παρέμβαση που αφορά την ψυχή ενός μωρού.”
Στέλιος Παπαβέντσης MRCPCH DCH IBCLC 2011

Πηγή: http://pediatros-thes.gr

 

Περισσότερα για το θέμα του ύπνου των βρεφών και των μικρών παιδιών μπορείτε να διαβάσετε και στα δύο βιβλία που διαθέτει στη βιβλιοθήκη για τους γονείς το Sunny Side, το “Κοιμήσου Αγγελούδι μου” της διεθνώς γνωστής ψυχοθεραπεύτριας Jirina Prekop, και το “Τα παιδιά είναι άνθρωποι της νύχτας” της δικής μας Κατερίνας Χρυσανθοπούλου, που αποτελεί και τη πρώτη απόπειρα ελληνίδος συγγραφέως να ερευνήσει σε βάθος και να δώσει μια σφαιρική διάσταση στο θέμα του ύπνου και της ανατροφής των βρεφών.