Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων

Η δικιά μου η γκάμα είχε τύπους υπέροχους: τον Λέοντα (μικρόσωμο λουκάνικο), τον Τιραμισού (κόκερ), ένα κουνέλι (που το έδωσαν οι γονείς μου όταν έφαγε όλα τα Sebago του πατέρα μου), έπειτα το μεγάλο κεφάλαιο της ζωής μου: τον Αντριάνο, τον γάτο που βρήκα καρμικά όταν με ακολούθησε από το σχολείο στο σπίτι. Ήμουν 11 και ήταν 2 μηνών. Κοινό μας ταξίδι τα χρόνια από τα 11 ως τα 27 μου. Κι ακόμα δακρύζω, παρότι το σπίτι είναι και πάλι γεμάτο: με τον κ. Service, τον Μπριζόλα και το Μελινάκι μέσα, την Χουρέμ, την Μπου, την Cookie στο μπαλκόνι και άλλους τύπους που ταΐζω στη γειτονιά. Κι όχι γιατί είμαι καλή, αλλά γιατί έτσι θυμάμαι και τη γιαγιά μου και όλους τους παλιούς που έβγαζαν το βράδυ ό,τι φαγητό περίσσεψε, να το φάνε τα ζωντανά. Και γιατί μένω πια στο ισόγειο και διαπιστώνω τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα ζώα, από το να βρουν τροφή και νερό μέχρι ένα μέρος να κουρνιάξουν όταν αρχίζει το κρύο, γιατί πιστέψε με η «γούνα» τους δεν αρκεί.

until_one_has_loved_an_animal

Αυτή η μέρα, αυτή η υπέροχη μέρα, η 4η Οκτωβρίου έρχεται να σκουντήξει τον ναρκισσισμό μας και να μας θυμίσει ότι ο πλανήτης αυτός δεν είναι μόνο δικός μας. Είμαστε μόνο μια ψηφίδα του. Γιατί αυτός ο πλανήτης ανήκει στις πολικές αρκούδες, στα δελφίνια, στους ελέφαντες και τα τσίτα, στους γορίλες και στα φίδια, στις αράχνες, στις μέλισσες, στους αετούς. Και έχουν τόσα δικαιώματα στον πλανήτη, όσα έχουμε κι εμείς. «Όλα τα ζώα γεννιούνται με ίσα δικαιώματα στη ζωή και στη δυνατότητα ύπαρξης», αναφέρεται στο Άρθρο 1 της Διεθνούς Διακήρυξης των Δικαιωμάτων των Ζώων. Ο εορτασμός αυτής της ημέρας ξεκίνησε στη Φλωρεντία το 1931, στο πλαίσιο ενός συνεδρίου περιβαλλοντιστών την ίδια ημέρα που τιμάται η μνήμη του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης, προστάτη των ζώων. Αυτή τη μέρα διοργανώνονται πορείες, συναντήσεις, ενημερωτικές ημερίδες και έρανοι ανά τον κόσμο για να πληροφορήσουν το κοινό και να εξασφαλίσουν πόρους για τις ΜΚΟ που μάχονται για την προστασία των ζώων.

Μάλλον είναι περιττό να σημειώσουμε ξανά τα αποδεδειγμένα από έρευνες οφέλη των κατοικιδίων στη ζωή των ανθρώπων, θα σταθώ όμως σε έρευνες που αποδεικνύουν πως πολλοί εγκληματίες κακοποιούσαν αρχικά ζώα πριν κακοποιήσουν ανθρώπους. Είναι επίσης περιττό να πούμε πως ο τρόπος που επιλέγουμε να ζήσουμε (επιλογή απορρυπαντικών, ανακύκλωση, χρήση αυτοκινήτου κοκ) έχει άμεση σύνδεση με το κλίμα και κατ’ επέκταση με την εξαφάνιση ειδών ζώων. Κι αν πάμε ακόμα ένα βήμα πιο πέρα θα πρέπει να παραδεχθούμε ότι η αγάπη για τα ζώα σημαίνει και διεκδίκηση καλύτερων συνθηκών διαβίωσης και σφαγής για τα ζώα που αποτελούν μέρος της διατροφής μας.

Έτσι η δήλωση «ναι, βέβαια αγάπαω τα ζώα» δεν είναι αυταπόδεικτη. Δεν μπορεί να «αγαπά» κανείς τα ζώα αν δεν κάνει κάτι γι’ αυτά. Και η αλήθεια είναι πως στην Ελλάδα βλέπουμε συχνά σουρεάλ εικόνες. Γονείς ή παππούδες, ιδίως με μωρά, που δείχνουν στον δρόμο ένα σκυλάκι ή ένα γατάκι για να διασκεδάσει εκείνη την ώρα το παιδί και μετά προσπερνούν το ζώο σαν να είναι μέρος ενός τσίρκου στον δρόμο. Πόσο καλύτερο θα ήταν όμως να «υιοθετήσουν» ένα ζωάκι ακόμα και αν δεν μπορούν να το πάρουν στο σπίτι, να του βγάζουν με το παιδί ένα πιάτο φαϊ από τα περισσεύματα της μέρας ή λίγο νερό, όπως ακριβώς έκαναν και οι γιαγιάδες μας παλιά;We-Love-Animals

Αντιστοίχως εντυπωσιακό είναι πως αρκετές μαμάδες αρπάζουν τα παιδιά (ή το παιδί έχει μάθει ήδη να ουρλιάζει από μόνο του) μόλις βλέπουν σκύλο, ακόμα και αν είναι με τον ιδιοκτήτη του. Το ίδιο ισχύει και με το «μην πιάσεις το γατάκι, θα κολλήσεις αρρώστιες παιδί μου». Σεβαστή η ανησυχία μέχρι ένα σημείο, αλλά ποιός από αυτούς τους ανθρώπους είναι σε θέση να απαριθμήσει τις αρρώστιες που όντως μπορεί να κολλήσει το παιδάκι; Έχει ενημερωθεί σχετικά από παιδίατρο και κτηνίατρο; Δηλαδή καλό είναι να θυμόμαστε πως έχουμε επίσης ευθύνη για την αναπαραγωγή φοβιών και τη μετάδοση ασαφών –και συχνά λανθασμένων- μηνυμάτων που αναπαράγονται από γενιά σε γενιά στερώντας από τα παιδιά τη χαρά που τους προσφέρει η σχέση με τα ζώα.

 Η Αμερικανίδα ζωολόγος Νταϊάν Φοσέι αφιέρωσε τη ζωή της στη μελέτη και προστασία των γορίλων. Στο βιβλίο της Gorillas in the Mist (που μεταφέρθηκε και στον κιν/φο) κατέθεσε την έρευνά της και τη προσωπική της ιστορία. Δολοφονήθηκε σε ηλικία 53 ετών στην Αφρική.


Η Αμερικανίδα ζωολόγος Νταϊάν Φοσέι αφιέρωσε τη ζωή της στη μελέτη και προστασία των γορίλων. Στο βιβλίο της Gorillas in the Mist (που μεταφέρθηκε και στον κιν/φο) κατέθεσε την έρευνά της και τη προσωπική της ιστορία. Δολοφονήθηκε σε ηλικία 53 ετών στην Αφρική.

Και τέλος θέλω να μιλήσω και για όσους θεωρούμε τον εαυτό μας «φιλόζωο». Γιατί πολλοί φροντίζουν ζώα, λιγότεροι όμως τα σέβονται πραγματικά. Αγάπη θα πει κυρίως να σέβεσαι το ζώο, να θυμάσαι πως είναι μια οντότητα με τον δικό της χαρακτήρα, τις δικές του ανάγκες που απλώς συζεί μαζί σου, χωρίς να σου χρωστάει τίποτα. Και αν πραγματικά το σεβαστείς, τότε κι εκείνο θα κάνει τη ζωή σου πιο φωτεινή.

Μελίνα Σιδηροπούλου

 

*Περισσότερες πληροφορίες για την Ημέρα: http://www.worldanimalday.org.uk/

**Παραθέτω ένα από τα ομορφότερα κείμενα που έχω διαβάσει για τη σχέση ανθρώπου- ζώου: «Στο Άλογο μου»– Νίκος Καββαδίας.

 

Comments

comments


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>